Blessure of trauma? Enzymen zijn een gezonde reflex!

Geblesseerde hand en inzet van enzymen
Artikel
Voedingsgroep
A1 - Groenten
A3 - Fruit
Thema
Sporter
Auteur
Els Cornelis
Indicaties
Sportblessure
Actieve stoffen
Omgevingsfactoren
Beweging
Enkel voor leden
Nee
Artikel aanraden in Kenniscentrum
Uit

Ijs en rusten behoort bijna tot het standaardprotocol bij acute sportblessures. Zeker voor gekwetste ligamenten en pezen kan dit protocol het genezingsproces hinderen. Spieren hebben een heel goede bloedtoevoer. Pezen en ligamenten daarentegen hebben een moeizamere bloedtoevoer. Rusten en ijs verminderen de bloedtoevoer nog en dus ook de aanvoer van broodnodige zuurstof en voedingsstoffen. Dat heeft weer als consequentie dat het genezingsproces langer duurt.
Beweging, oefening en proteolytische enzymen zijn een veel efficiëntere reflex bij blessures aan ligamenten en pezen. Enerzijds zal beweging de bloedtoevoer naar pezen en ligamenten stimuleren. Anderzijds zullen proteolytische enzymen zoals bromelaïne, papaïne, pancreatine, trypsine en chymotrypsine de natuurlijke ontstekingsreacties controleren en zodoende sneller tot genezing leiden.

IJs als verstoring van de herstellende functie van een ontsteking

In reactie op acuut letsel ontstaan ontstekingscellen die bijdragen aan het stijgende aantal macrofagen (fagocytose) en toenemend groeihormoon IGF-1, nodig voor spierregeneratie.
Ontsteking en zwelling zijn dus noodzakelijke onderdelen in de eerste fase van het genezingsproces. Zwelling dat zich opgehoopt, ontstaat uit een vertraagde lymfedrainage.
Het lymfestelsel verwijdert zwelling door overtollig vocht, eiwitmoleculen en afval uit de weefsel te verwijderen. Hiervoor is beweging nodig. De lymfatische capillairen worden  samengedrukt, waardoor uiteindelijk de lymfe terug in de bloedsomloop wordt geloosd.
Ijs blokkeert de lymfatische drainage en gaat ontzwellen tegen. Lymfevaten beginnen de permeabiliteit drastisch te verhogen. Naarmate de lymfatische permeabiliteit toeneemt, zal vloeistof uit de lymfevaten in het geblesseerde gebied terugstromen.

Het regulerende en modulerende effect van enzymen

Enerzijds kunnen spijsverteringsenzymen atleten helpen om sneller en langduriger energie vrij te krijgen uit hun voeding, wat de lactaatvorming ten goede komt en leidt tot betere prestaties.Anderzijds kunnen enzymen zowel preventief als curatief worden ingezet bij sportblessures.
Trauma en letsels zetten een cascade in werking om immuuncellen, hormonen, fibrinogeen en bepaalde enzymen te activeren. Deze werken samen om het beschadigde weefsel te herstellen.
Proteolytische enzymen kunnen worden gezien als essentiële regulatoren en modulatoren van de ontstekingsreactie. Ze zorgen voor een zeven- tot tienvoudige toename van macrofagen en natural killercellen. Bovendien breken ze ook pathogene antigeen (AG)-antilichaam (AL)- immuuncomplexen af ​​die de normale immuunfunctie kunnen remmen. Deze immuuncomplexen zijn een normaal onderdeel van de immuunrespons. Echter wanneer immuuncomplexen in overmaat voorkomen, zijn ze een hoofdoorzaak van bepaalde chronische ontstekingen en zelfs auto-immuunaandoeningen.
Proteolytische enzymtherapie vermindert de symptomen en tekenen van ontsteking: pijn en gevoeligheid, roodheid, zwelling, hitte en verlies van functie van het beschadigde weefsel en zorgt op deze manier voor een sneller herstel van blessures.

Collageenvorming

Glycine, proline en hydroxyproline maken het merendeel uit van de totale aminozurenpool in collageen. Collageen is het meest voorkomende eiwit in het lichaam en is essentieel om de normale structuur en sterkte van bindweefsel te behouden, waaronder botten, huid, kraakbeen en bloedvaten. De aanwezigheid van het essentieel aminozuur L-lysine en het semi-essentieel aminozuur arginine zijn twee belangrijke voorwaarden voor de aanmaak van collageen. Neem ze apart in omdat ze elkaar beconcurreren voor opname. In synergie zorgen antioxidanten zoals vitamine C, vitamine E en vitamine A voor sneller collageenvorming. Eveneens cruciaal hierbij zijn mineralen en spoorelementen zoals zink, mangaan, koper. Ook beweging stimuleert verder de vorming van type I collageenvezels.

Multi-enzymtherapie

In het algemeen is systemische multi-enzymtherapie het voordeligst. De combinatie van enzymen hebben een breder werkingsspectrum dan de individuele enzymen. De afbraak van eiwitrijke restproducten tijdens een ontstekingsreactie vindt bijvoorbeeld plaats via een aantal fysiologische enzymatische processen die gefaseerd plaatsvinden. Om deze cascade vlot te laten verlopen, zijn verschillende proteolytische enzymen nodig, die elk hun eigen werkingsveld hebben.

Besluit

Proteolytische enzymen moduleren het ontstekingsproces door een verscheidenheid aan mechanismen:

  • Ze breken fibrine-eiwit af en verwijderen het langs bloed en lymfe. Fibrine wordt aangemaakt om beschadiging in bloedvaten als het ware dicht te stoppen. Eén van de gevolgen is dat er meer kans is op afgescheurde bloedstolsels die vaten kunnen verstoppen en het bloed belemmeren goed te stromen.
  • Verbeteren de doorbloeding en dus vervoer van nutriënten en zuurstof naar de weefsels, alsook het transport van schadelijke afvalproducten uit de buurt van getraumatiseerd weefsel.
  • Proteolytische enzymen helpen ook om plasmaproteïnen en cellulaire resten op de plaats van een verwonding af te breken. Dit vergemakkelijkt hun doorgang door het lymfestelsel aanzienlijk, resulterend in een snellere oplossing van zwelling.
  • Vermindert vorming van litteken weefsel
  • Deze verscheidenheid aan acties vindt plaats, wanneer de proteolytische enzymen een 1/2 h voor de maaltijd worden genomen met een groot (200 ml) glas water. En de nodige cofactoren zoals vitaminen en mineralen via voeding en orthoceuticals worden voorzien.

Bronnen