Kenniscentrum
Artikel
publiek
Kinderen groeien op in een sterk gedigitaliseerde leefomgeving, vaak al vanaf de eerste levensjaren. Tijdens kritieke ontwikkelingsfasen kunnen overmatige digitale prikkels invloed hebben op stressregulatie, slaap, aandacht en neuroplasticiteit. Wat zijn de neurobiologische effecten van veelvuldig schermgebruik en welke implicaties heeft dit voor de praktijk?
Artikel
voor leden
Gefermenteerde voeding bevat levende micro-organismen en bioactieve metabolieten die direct ingrijpen op het darmmicrobioom en de darm-lever-as. Binnen de context van metabole aandoeningen, waaronder MASLD, kan dit bijdragen aan herstel van de darmbarrière, modulatie van inflammatie en verbetering van metabole regulatie. Hoe zet je dit praktisch in?
Artikel
voor leden
ADHD wordt beschreven als een neurologische ontwikkelingsstoornis. Recente studies wijzen echter op een bredere systemische component waarin darmdysbiose en neuro-inflammatie een rol spelen. Verstoringen in het microbioom en darm-hersen-as kunnen leiden tot een verminderde darmbarrière, systemische ontsteking en veranderingen in neurotransmitters.
Artikel
voor leden
Milieutoxines zoals PFAS vormen een toenemende belasting voor het lichaam en spelen een rol in fysieke verstoringen in hormonale regulatie, immuniteit en metabole processen. Hoewel PFAS niet actief kunnen worden ‘ontgift’, is het ondersteunen van natuurlijke eliminatieroutes een logische overweging binnen een integrale aanpak. Wat weten we nu over deze ‘forever chemicals’?
Artikel
voor leden
Naar schatting 20–30% van de West-Europese bevolking heeft te maken met een Helicobacter pylori overgroei. Hoewel de meeste infecties zonder symptomen verlopen, kan H. pylori disbalans diverse gastro-intestinale aandoeningen veroorzaken. Antibioticatherapie heeft vaak negatieve gevolgen voor de darmmicrobiota. In dit artikel beschrijven we hoe boterzuur en inuline hierbij kunnen ondersteunen.
Artikel
voor leden
Een natuurlijk preparaat van teunisbloemolie vult de essentiële vetzuren aan en bij een tekort aan het enzym delta 6 desaturase (D6D) is suppletie gunstig om de vorming van PGE1 te ondersteunen en zo chronische ontstekingen af te remmen.
Artikel
voor leden
Steeds meer kinderen kampen met ADHD. De oorzaken zijn multifactorieel. Er blijkt echter een sterk verband tussen suiker- en fructose-inname en de toename van ADHD. Een hoge suikerinname leidt op termijn tot een verstoorde dopaminesignalering. Fructose blijkt ook ‘foerageergedrag’ te stimuleren. Suiker minderen is een belangrijk advies, zeker bij jonge kinderen.
Artikel
voor leden
ADHD ontstaat door meerdere factoren. Naast erfelijkheid speelt blootstelling aan omgevingscontaminanten, zoals toxines en chemicaliën, een rol. Er is inmiddels een bewezen verband tussen ADHD en lood, ftalaten en bisfenol A. Voor andere stoffen, zoals PAK's, vlamvertragers en kwik, wordt dit nog onderzocht. Veiligheid is echter niet zonder meer gegarandeerd.
Artikel
voor leden
De bevolking in o.a. Europa, Canada en Nieuw-Zeeland lopen dubbel zoveel kans op multiple sclerose ontwikkeling dan mensen die aan de evenaar wonen. Ook (prenatale) hypovitaminose D, verstoorde darmmotiliteit en melatoninetekort kunnen de neuro-inflammatie doen aanwakkeren.
Artikel
voor leden
Naast een gevarieerd voedingspatroon rijk aan vezels en essentiële vetzuren, verdient ook kleinbladige bacopa (20% bacosiden) een plaatsje in het ondersteunen en verbeteren van het cognitief geheugen bij kinderen met ADHD.
Artikel
voor leden
Het drinken van siliciumrijk water (35 mg/l) is een non-invasieve manier om de uitscheiding van het neurotoxische aluminium bij personen met secundaire progressieve multiple sclerose te bevorderen.
Artikel
voor leden
Infecties met Epstein-Barr-virus (EBV), de oorzaak van klierkoorts, is in verband gebracht met de daaropvolgende ontwikkeling van systemische lupus erythematosus en andere chronische auto-immuunziekten. De mechanismen achter deze associatie bleven tot nog toe ietwat onduidelijk. Nieuwe technieken laten zien dat een viraal eiwit, aangetroffen in met EBV geïnfecteerde menselijke cellen, genen kan activeren die geassocieerd zijn met een verhoogd risico op auto-immuniteit. Wetenschappers ondersteund door het National Institute of Allergy and Infectious Diseases rapporteren daarover hun bevindingen in “Nature Genetics”.