Kenniscentrum
Artikel
voor leden
Gefermenteerde voeding bevat levende micro-organismen en bioactieve metabolieten die direct ingrijpen op het darmmicrobioom en de darm-lever-as. Binnen de context van metabole aandoeningen, waaronder MASLD, kan dit bijdragen aan herstel van de darmbarrière, modulatie van inflammatie en verbetering van metabole regulatie. Hoe zet je dit praktisch in?
Artikel
voor leden
Milieutoxines zoals PFAS vormen een toenemende belasting voor het lichaam en spelen een rol in fysieke verstoringen in hormonale regulatie, immuniteit en metabole processen. Hoewel PFAS niet actief kunnen worden ‘ontgift’, is het ondersteunen van natuurlijke eliminatieroutes een logische overweging binnen een integrale aanpak. Wat weten we nu over deze ‘forever chemicals’?
Artikel
voor leden
Naar schatting 20–30% van de West-Europese bevolking heeft te maken met een Helicobacter pylori overgroei. Hoewel de meeste infecties zonder symptomen verlopen, kan H. pylori disbalans diverse gastro-intestinale aandoeningen veroorzaken. Antibioticatherapie heeft vaak negatieve gevolgen voor de darmmicrobiota. In dit artikel beschrijven we hoe boterzuur en inuline hierbij kunnen ondersteunen.
Artikel
voor leden
Met de toename van het aantal ouderen neemt ook het risico toe bij een steeds groter deel van de populatie op een lage inname van eiwitten, vetzuren (MUFA en PUFA), vezels en micronutriënten. Dit vergroot de kans op bijvoorbeeld verlies van spiermassa en –kracht en op verdere gevolgen van sarcopenie. Extra aandacht voor energie-, eiwit- en nutriënteninname is raadzaam vanaf 65 jaar.
Artikel
voor leden
Bij ouderen zijn de expressie en activiteit van het enzym sirtuïne 1 verminderd in verschillende weefsels en organen, waaronder het cardiovasculaire systeem. Dit draagt vermoedelijk bij aan hart- en vaatziekten. SIRT1 blijkt een mediërend effect te hebben op de gunstige effecten van selenium en co-enzym Q10. Suppletie met selenium en co-enzym Q10 laat SIRT1 stijgen.
Artikel
voor leden
Het LUV-dieet, laag in fructose en purines, wordt soms gezien als nieuwe dieethype. Wie zich verdiept in de wetenschap achter dit dieet van neuroloog Perlmutter, ontdekt dat fructose een risicofactor is voor metabole verstoringen met ernstige chronische aandoeningen tot gevolg. Een pleidooi voor urinezuur als parameter voor de gezondheid en vermindering van fructose in de voeding.
Artikel
voor leden
Uit een recente Scandinavische studie van onder meer professor Alehagen blijkt inname van een combinatie van selenium en co-enzym Q10 door senioren het verlies van telomeren te voorkomen. Ook was het cardiovasculair sterftecijfer in de onderzoeksgroep 54% lager dan in de placebogroep. Excellente resultaten voor een tragere veroudering en meer vitaliteit op leeftijd!
Artikel
voor leden
Wanneer het urinezuurgehalte te hoog oploopt (>6,4mg/dl) en het in de cel komt, treedt het op als pro-oxidant en kan het leiden tot chronische nierschade. Voedingsantioxidanten zoals quercetine en cucumine kunnen een uraatverlagend beschermend effect bieden.
Artikel
voor leden
Door jaren wetenschappelijk onderzoek, heeft men de “moleculaire rem” gevonden die de activiteit van het telomerase enzym afgrenst. Hierdoor kan er met succes verloren telomeerlengte worden gerecupereerd en cellulaire verjonging worden geïnduceerd.
Artikel
voor leden
In februari 2020 publiceert het tijdschrift “Clinical Nutrition” een wetenschappelijk onderzoek waarbij selenium geassocieerd wordt met een verlengde biologische levensverwachting.
Artikel
voor leden
Cafeïne is één van de componenten in koffie die een positief effect uitoefent op het urinezuurgehalte in het lichaam en de kans op een acute jichtaanval kleiner maakt.
"Hoeveel kopjes koffie?" "Hebben thee en decafeïne hetzelfde effect?" Lees je verder in het volgende artikel.
Artikel
voor leden
Hoog plasma-urinezuur, het eindproduct van het purinemetabolisme, is een oorzakelijke factor voor jicht en nierstenen.
Nierstenen worden gevormd door calciumzouten afgezet op oxalaat of uraat. Hun vorming vindt plaats in zure of basische pH in de aanwezigheid van hoge calciumzouten. Ze worden meestal gevormd en vervolgens opgelost, maar soms gebeurt dit ook niet.