Kenniscentrum
Artikel
publiek
Kinderen groeien op in een sterk gedigitaliseerde leefomgeving, vaak al vanaf de eerste levensjaren. Tijdens kritieke ontwikkelingsfasen kunnen overmatige digitale prikkels invloed hebben op stressregulatie, slaap, aandacht en neuroplasticiteit. Wat zijn de neurobiologische effecten van veelvuldig schermgebruik en welke implicaties heeft dit voor de praktijk?
Artikel
voor leden
In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, verdwijnt PCOS niet na de menopauze en houden ook de bijbehorende risico’s aan. Sinds 2026 krijgt PCOS bovendien een nieuwe naam, polyendocrien metabool ovarieel syndroom (PMOS), die meer recht doet aan de aard van de fysieke verstoring. PMOS geeft aan dat de aandoening verder gaat dan de vruchtbare jaren en de eierstokken.
Artikel
voor leden
ADHD wordt beschreven als een neurologische ontwikkelingsstoornis. Recente studies wijzen echter op een bredere systemische component waarin darmdysbiose en neuro-inflammatie een rol spelen. Verstoringen in het microbioom en darm-hersen-as kunnen leiden tot een verminderde darmbarrière, systemische ontsteking en veranderingen in neurotransmitters.
Artikel
voor leden
Een natuurlijk preparaat van teunisbloemolie vult de essentiële vetzuren aan en bij een tekort aan het enzym delta 6 desaturase (D6D) is suppletie gunstig om de vorming van PGE1 te ondersteunen en zo chronische ontstekingen af te remmen.
Artikel
voor leden
Ontregelde hoeveelheden cortisol, testosteron en DHEA kunnen hormoon-gerelateerde oxidatieve stress uitlokken met vermoeidheid, verzwakte immuniteit, geheugenproblemen en versnelde veroudering tot gevolg. Lees hier hoe CoQ10 en melatonine mitochondriale bescherming kunnen bieden.
Artikel
voor leden
Met de toename van het aantal ouderen neemt ook het risico toe bij een steeds groter deel van de populatie op een lage inname van eiwitten, vetzuren (MUFA en PUFA), vezels en micronutriënten. Dit vergroot de kans op bijvoorbeeld verlies van spiermassa en –kracht en op verdere gevolgen van sarcopenie. Extra aandacht voor energie-, eiwit- en nutriënteninname is raadzaam vanaf 65 jaar.
Artikel
voor leden
Veel premenstruele klachten worden veroorzaakt door een manklopende reductie/verwijdering van de oestrogeenmetabolieten. Naast de lever spelen ook de intestinale micro-organismen (oestoboloom) een modulerende rol. In dit artikel lees je onder meer hoe glucuronzuuraanmaak kan gestimuleerd worden ter preventie van premenstruele klachten.
Artikel
voor leden
Alfa-liponzuur is bekend vanwege de inzet bij diabetes om de gunstige effecten op de regulatie van de insulinegevoeligheid en insulinesecretie. Het antioxidante vetzuur kan echter ook een goede werking hebben bij PCOS, verminderde vruchtbaarheid, het metabool syndroom en obesitas. Reden genoeg om de werking en effecten van de voedingsstof verder uit te lichten.
Artikel
voor leden
Bij ouderen zijn de expressie en activiteit van het enzym sirtuïne 1 verminderd in verschillende weefsels en organen, waaronder het cardiovasculaire systeem. Dit draagt vermoedelijk bij aan hart- en vaatziekten. SIRT1 blijkt een mediërend effect te hebben op de gunstige effecten van selenium en co-enzym Q10. Suppletie met selenium en co-enzym Q10 laat SIRT1 stijgen.
Artikel
voor leden
Steeds meer kinderen kampen met ADHD. De oorzaken zijn multifactorieel. Er blijkt echter een sterk verband tussen suiker- en fructose-inname en de toename van ADHD. Een hoge suikerinname leidt op termijn tot een verstoorde dopaminesignalering. Fructose blijkt ook ‘foerageergedrag’ te stimuleren. Suiker minderen is een belangrijk advies, zeker bij jonge kinderen.
Artikel
voor leden
Uit een recente Scandinavische studie van onder meer professor Alehagen blijkt inname van een combinatie van selenium en co-enzym Q10 door senioren het verlies van telomeren te voorkomen. Ook was het cardiovasculair sterftecijfer in de onderzoeksgroep 54% lager dan in de placebogroep. Excellente resultaten voor een tragere veroudering en meer vitaliteit op leeftijd!
Artikel
voor leden
ADHD ontstaat door meerdere factoren. Naast erfelijkheid speelt blootstelling aan omgevingscontaminanten, zoals toxines en chemicaliën, een rol. Er is inmiddels een bewezen verband tussen ADHD en lood, ftalaten en bisfenol A. Voor andere stoffen, zoals PAK's, vlamvertragers en kwik, wordt dit nog onderzocht. Veiligheid is echter niet zonder meer gegarandeerd.