Kenniscentrum

Artikel

voor leden
In de afgelopen jaren hebben verschillende studies het potentiële effect van palmitoylethanolamide (PEA) bij diabetesgerelateerde complicaties onderzocht. Draagt bij aan een vermindering van pijnsensatie, onder meer bij diabetische polyneuropathie, brandend mondsyndroom en retinopathie.

Artikel

voor leden
Een natuurlijk preparaat van teunisbloemolie vult de essentiële vetzuren aan en bij een tekort aan het enzym delta 6 desaturase (D6D) is suppletie gunstig om de vorming van PGE1 te ondersteunen en zo chronische ontstekingen af te remmen.

Artikel

voor leden
Retinitis pigmentosa is een groep erfelijke oogziekten met progressieve schade aan het netvlies waarbij het gezichtsvermogen geleidelijk aan achteruit gaat en blindheid kan ontstaan. Onder meer als gevolg van oxidatieve stress sterven fotoreceptorcellen in het oog langzaam af. Een combinatie van verschillende antioxidanten kan de progressie van de aandoening afremmen.

Artikel

voor leden
Bij sommige mensen met een jeugdtrauma past het DNA zich ten gunste aan en bij anderen gebeurt dat niet. Daardoor hebben sommigen op latere leeftijd vaker last van depressie of PTSS. De voedingsstof SAMe kan als methyldonor alsnog zorgen voor deze DNA-aanpassingen waardoor de veerkracht van mensen wordt vergroot en depressie en PTSS verminderen.

Artikel

voor leden
De ernst van een SARS-CoV-2-infectie kan samenhangen met een afwijkend darmmicrobioom. Komen daar nog comorbiditeiten, het gebruik van corticosteroïden en antibiotica en verblijf op de intensive care afdeling bij, dan kan dat leiden tot secundaire invasieve opportunistische infecties, zoals schimmelinfecties. Interventies met postbiotica lijken hierin perspectief te bieden.

Artikel

voor leden
Long COVID-symptomen lopen uiteen van respiratoire klachten tot brainfog tot gastro-intestinale klachten. De ernst van een SARS-CoV-2-infectie kan samenhangen met een afwijkend darmmicrobioom. Interventies met postbiotica lijken hierin perspectief te bieden. In dit artikel zoomen we in op de bijdrage van postbiotica op de geestelijke gezondheid bij long COVID.

Artikel

voor leden
De bevolking in o.a. Europa, Canada en Nieuw-Zeeland lopen dubbel zoveel kans op multiple sclerose ontwikkeling dan mensen die aan de evenaar wonen. Ook (prenatale) hypovitaminose D, verstoorde darmmotiliteit en melatoninetekort kunnen de neuro-inflammatie doen aanwakkeren.

Artikel

voor leden
Het oognetvlies is één van de meest energie ‘vretende’ organen. In dit artikel focussen we ons op de vetzuren en cofactoren die nodig zijn om de staafjes en kegeltjes te voorzien van voldoende brandstof alsook antioxidanten. (OrthoFyto dec 2020)

Artikel

voor leden
Het drinken van siliciumrijk water (35 mg/l) is een non-invasieve manier om de uitscheiding van het neurotoxische aluminium bij personen met secundaire progressieve multiple sclerose te bevorderen.

Artikel

voor leden
Infecties met Epstein-Barr-virus (EBV), de oorzaak van klierkoorts, is in verband gebracht met de daaropvolgende ontwikkeling van systemische lupus erythematosus en andere chronische auto-immuunziekten. De mechanismen achter deze associatie bleven tot nog toe ietwat onduidelijk. Nieuwe technieken laten zien dat een viraal eiwit, aangetroffen in met EBV geïnfecteerde menselijke cellen, genen kan activeren die geassocieerd zijn met een verhoogd risico op auto-immuniteit. Wetenschappers ondersteund door het National Institute of Allergy and Infectious Diseases rapporteren daarover hun bevindingen in “Nature Genetics”.

Artikel

voor leden
Dubbelblind placebo-gecontroleerde onderzoek uit 2015 toont aan dat co-enzym Q10, MS-gerelateerde klachten zoals vermoeidheid en depressie verbetert.

Artikel

voor leden
Neurochirurg Dr. Russel L. Blaylock waarschuwt in zijn boek “Exitotoxins: the taste that kills” voor de gevaren van glutaminesuppletie bij neurodegeneratieve ziekten, zoals amyotrofische lateraal sclerose (ALS) en multiple sclerose (MS), ADHD, hypoglycemie, autisme, leverziekten, beroerte, zwangerschap en kanker. Zijn bezwaren worden echter weerlegd door Dr. Robert Crayhon en andere natuurgeneeskundige experts, alsook door celbiologen. Het Orthomoleculair kenniscentrum onderzocht de medische literatuur op zoek naar duidelijkheid in deze kwestie.