Kenniscentrum
Artikel
voor leden
Misselijkheid en braken tijdens de zwangerschap treffen tot 80% van de zwangere vrouwen en kunnen een aanzienlijke impact hebben op de kwaliteit van leven en voedingsstatus. Diverse voedingsinterventies kunnen een belangrijke rol spelen bij het verminderen van klachten. Ook maaltijdtiming, hydratatie en het vermijden van sensorische triggers kunnen helpen.
Artikel
publiek
Kinderen groeien op in een sterk gedigitaliseerde leefomgeving, vaak al vanaf de eerste levensjaren. Tijdens kritieke ontwikkelingsfasen kunnen overmatige digitale prikkels invloed hebben op stressregulatie, slaap, aandacht en neuroplasticiteit. Wat zijn de neurobiologische effecten van veelvuldig schermgebruik en welke implicaties heeft dit voor de praktijk?
Artikel
voor leden
Hyperventilatie is een medische term voor te diep en te snel ademhalen. Hierbij kan het chronische koolzuurtekort zorgen voor klachten zoals verstoorde hartslag, duizeligheid, kortademigheid, spierstijfheid en concentratieproblemen. Belangrijk dat we als zorgprofessional de cliënt/patiënt bewust maken van het hyperventilatie proces en ze een gezonde ademreflex aanleren.
Artikel
voor leden
Het LUV-dieet, laag in fructose en purines, wordt soms gezien als nieuwe dieethype. Wie zich verdiept in de wetenschap achter dit dieet van neuroloog Perlmutter, ontdekt dat fructose een risicofactor is voor metabole verstoringen met ernstige chronische aandoeningen tot gevolg. Een pleidooi voor urinezuur als parameter voor de gezondheid en vermindering van fructose in de voeding.
Artikel
voor leden
Hyperemesis gravidarum is een ernstige vorm van zwangerschapsmisselijkheid met grote risico’s voor moeder en kind. Het aanpakken van oxidatieve stress met glutathion, voldoende inname van B-vitamines en een gezond voedingspatroon met vette vis en alliumgroenten bieden ondersteuning tijdens de eerste drie maanden van de zwangerschap.
Artikel
voor leden
Steeds meer kinderen kampen met ADHD. De oorzaken zijn multifactorieel. Er blijkt echter een sterk verband tussen suiker- en fructose-inname en de toename van ADHD. Een hoge suikerinname leidt op termijn tot een verstoorde dopaminesignalering. Fructose blijkt ook ‘foerageergedrag’ te stimuleren. Suiker minderen is een belangrijk advies, zeker bij jonge kinderen.
Artikel
voor leden
ADHD ontstaat door meerdere factoren. Naast erfelijkheid speelt blootstelling aan omgevingscontaminanten, zoals toxines en chemicaliën, een rol. Er is inmiddels een bewezen verband tussen ADHD en lood, ftalaten en bisfenol A. Voor andere stoffen, zoals PAK's, vlamvertragers en kwik, wordt dit nog onderzocht. Veiligheid is echter niet zonder meer gegarandeerd.
Artikel
voor leden
Bij kinderen met regressieve autismespectrumstoornis (ASS) wordt - naast de mogelijke genetische defecten - er meer en meer een verband gezien met mitochondriale dysfunctie getriggerd door schadelijke voedings-en omgevingsmetalen.
Artikel
voor leden
Fructose-intolerantie en –malabsorptie liggen aan de basis van een waaier aan gezondheidsklachten zoals jicht, buikpijn, opgezwollen buik en aanhoudende diarree zowel bij klein als groot.
Artikel
voor leden
Onderzoekers van het ADHD Onderzoekscentrum in Eindhoven onderzochten het effect van een eliminatiedieet op de symptomen en het gedrag van ADHD-kinderen in de INCA studie (Impact of Nutrition on Children with ADHD).
Artikel
voor leden
Hormoonverstorende stoffen of Endocrine Disrupting Chemicals (EDC's) kunnen we aantreffen in talrijke (pesticiden bevattende) voedings-en levensmiddelen. Maar ook in verpakkingen, fopspenen, brooddozen, teenslippers en speelgoed met weekmakers zoals ftalaten en Bisfenol A. Boosdoeners zijn eveneens formaldehyde in textiel en cosmetica of verzorgingsproducten waar bewaarmiddelen als parabenen zijn toegevoegd. Maar ook schoonmaakproducten en medicatie bevatten hormoonverstorende stoffen. Het lijstje lijkt wel eindeloos.
Artikel
voor leden
De mate waarin een ongeboren baby wordt blootgesteld aan stress tijdens de zwangerschap, bepaald zijn of haar latere (hersen)ontwikkeling.Steeds meer onderzoeken wijzen in de richting van een onlosmakelijk verband tussen prenatale stresshormonen bij de moeder en de neurale ontwikkeling van het kind.