Kenniscentrum
Artikel
voor leden
Het LUV-dieet, laag in fructose en purines, wordt soms gezien als nieuwe dieethype. Wie zich verdiept in de wetenschap achter dit dieet van neuroloog Perlmutter, ontdekt dat fructose een risicofactor is voor metabole verstoringen met ernstige chronische aandoeningen tot gevolg. Een pleidooi voor urinezuur als parameter voor de gezondheid en vermindering van fructose in de voeding.
Artikel
voor leden
Fibromyalgie gaat vaak gepaard met een lage energie-aanmaak. Hierbij vijf energieversterkende nutriënten die een gunstig effect kunnen hebben op de energiebalans bij een dergelijk syndroom
Artikel
voor leden
Quercetine en luteoline, twee natuurlijke flavonoïden, staan op de top-10 lijst van FDA-goedgekeurde verbindingen die de capaciteit bezitten om de cellulaire toegangspoort voor bèta-coronavirussen zoals COVID-19 gesloten te houden.
Artikel
voor leden
Naast vitaminen zoals D3 en K2 zijn ook aminozuren belangrijk bij het voorkomen van osteoporose.
Artikel
voor leden
Osteoporose voorkomen door enkel je calciumbalans na te gaan in het bloed is niet voldoende. Het heeft vitaminen (vit A, D, K2) mineralen (magnesium, selenium, zink en silicium) en aminozuren nodig om tot op de juiste plaats te kunnen komen in het bot.
Artikel
voor leden
Interessant is dat bepaalde fytonutriënten er bovenuit steken als het gaat om het herpesvirus een halt toe te roepen.
De „Sedum Acre“ of in de volksmond „muurpeper“- soms Jodenbaard of tripmadam genoemd – is een meerjarige en winterharde vetplant
Artikel
voor leden
Het consumeren van watermeloen heeft een positief effect op de aorta bloeddruk en andere vasculaire parameters.
Artikel
voor leden
Van onze primaire energiebron ATP gaan tijdens zware inspanningen of perioden van cardiovasculair of perifeer circulatiedeficit grote hoeveelheden verloren. Extra toediening van D-ribose, een natuurlijk voorkomend pentosesuiker, stelt onze lichaamscellen in staat vlug opnieuw over de nodige hoeveelheid ATP te beschikken.
Encyclopedie
voor leden
Het is vooral Holmes die in de Annals of Internal Medecine in 1998 praktisch bruikbare criteria geeft: wanneer men aan 11 van de 18 punten voldoet, is er sprake van chronische vermoeidheidssyndroom.