Kenniscentrum

23/05/2022

Artikel

voor leden
Het niet-medisch noodzakelijk (kort of langdurig) inzetten van maagzuurremmers kan de kans op micronutriënttekorten zoals vitamine B12 en magnesium aanzienlijk doen toenemen. Wat meer en meer geassocieerd wordt met klachten zoals SIBO, geheugenstoornissen, botporeusheid en een verhoogd risico op maag-en pancreaskanker.
12/09/2019

Artikel

voor leden
Maagzuurremmers remmen niet alleen de maagzuurproductie maar tevens ook de microbiële diversiteit met o.a. meer kans op Clostridium infecties. Hierbij praktische tips om de microbiële maag-en darmflora opnieuw te doen floreren.
23/04/2019

Artikel

voor leden
De Lyme bacterie bevindt zich vaak onder het glazuur, in het tandbeen (dentine) en de dentine-tubuli, kleine kanaaltjes in het tandbeen die richting zenuw lopen. Spirocheten, één van de meest voorkomende vormen waarin Borrelia voorkomt, bezetten deze tandplaatsen zeer graag. Antibiotica komen niet in deze tubuli terecht. De ervaring van Landerman (biologische tandarts) is dat Lyme het meeste affiniteit heeft voor de bovenste en onderste kiezen.
23/04/2019

Artikel

voor leden
Een biofilm is een complexe structuur, opgebouwd uit een slijmlaag die bestaat uit suikers en eiwitten. Bacteriën kunnen er zich in verbergen zodat het immuunsysteem deze niet meer kan opruimen. Ook Borrelia burgdorferi, verantwoordelijk voor de ziekte van Lyme, verbergt zich achter dergelijke biofilm.
07/03/2019

Artikel

voor leden
Lage buikkrampen, opgeblazen gevoel en meerdere keren per dag waterige ontlasting zijn symptomen die kenmerkend zijn voor het prikkelbare darm syndroom – type diarree (PDS - D). Echter een Brits klinische studie uit 2015 toonde aan dat de chronische diarree bij één op de vier PDS-D patiënten veroorzaakt werd door een malabsorptie aan galzuren ter hoogte van het ileum. (ENG: Bile acid malabsorption= BAM).
06/03/2019

Artikel

voor leden
Multiple Systemic Infectious Disease Syndrome (MSIDS) beschrijft een complex van symptomen, uitgelokt door Lyme en zijn co-infecties. Maar ook andere triggers zoals parasitaire of schimmelinfecties, allergieën, omgevingstoxiciteit en een verminderde immuunfunctie, kunnen aanzetten tot deze chronische indicatie.